From Vijay Mujumdar

"दिवस आलापल्लीचे"  लेखिका निलिमा क्षत्रिय एक वाचकाचे मनोगत दिवस आलापल्लीचे हे पुरस्कारीत पुस्तक वाचले व फार आवडले म्हणून हे लिहीत आहे. आधी उज्ज्वलाने  वाचले आणि मला वाचण्याची शिफारस केली कारण हे मला नक्की आवडेल ह्याची तिला खात्री होती. ह्या आकाराचे पुस्तक वाचायला मला एक आठवडा तरी लागतो पण मी ते अतिशय वेगाने दोन दिवसातच संपवले. उज्ज्वलाने मात्र तिच्या नेहमीच्या वेगवान पद्धतीने काहीं तासांतच वाचले असावे. लेखिकेची विचार मांडण्याची पद्धत, भाषेवरील पकड, सुंदर व चपखल शब्दांचा वापर, मनुष्य स्वभावातील खाचाखोचा, कणव, सर्वत्र विनोदाची झालर आणि देवदत्त स्मरण शक्ती प्रकर्षाने जाणवली व आवडली. सगळ्या घटना एका दहा बारा वर्षीय मुलीच्या डोळ्यानी पाहिल्या व स्मृति पटलावर रुजवल्या, अनेक दशकानंतर मनात घोळवल्या आणि पुस्तकाच्या रूपाने बाहेर आणल्या. हे सगळं नैसर्गिक वाटते, कुठेही कृत्रिमपणाचा लवलेशही नाही. आलापल्लीचे वर्णन डोळ्यासमोर चित्र उभे करते. गाव, घरे, सॉ मील, रस्त्ते, फॉरेस्ट रेस्ट हाउस, आउट हाउस, क्लब हाउस, शाळा इत्यादी रूप धारण करतात. त्यातली माणसे जिवंत होतात.आलापल्लीत हिवाळा, उन्हाळा, प...

Goa - An adventure gone awry For two septuagenarians driving from Pune to Goa during the pandemic is an adventure in itself; although Ujjwala & I have done many road trips to Goa from age 25 until now. Our journeys had been from places of my postings like B'lore, Mumbai & Pune. As both of us enjoy driving we have made long and short drives in vehicles such as Fiat, Ambassador, Jeep, Maruti 800, Esteem, Hyundai Accent, Nano & WagonR across North and South India. I have lost count of our entries into Goa over 50 years - may be 50 or so, including about 25 by air from Mumbai for company work. We have an emotional bond with Goa, the abode of our family deity & the land of our ancestors, a beacon as much of spirituality as it has been for fun and frolic. Ujjwala remembers childhood visit with parents during Portuguese rule & I have memory of my first visit in 1969 to a pristine and easygoing Goa.  On Nov 22nd we filled the car-tank, packed our bags and set ourselves ...